



1. Kiedy można ustanowić nowego biskupa?
3. Warunki, jakie musi spełniać kandydat na biskupa.
4. Etapy wyboru kandydatów do święceń biskupich.
• Gdy w Stolicy Apostolskiej powstanie wakat (ewentualnie gdy wakat jest na urzędzie biskupa danej diecezji)
• Gdy biskup ordynariusz poprosi o powołanie biskupa pomocniczego dla swojej diecezji
:: Powrót do spisu treści ::
aby biskupi każdej metropolii (lub konferencje episkopatu) przygotowali listę kapłanów (prezbiterów), którzy spełniają warunki i byliby godni przyjęcia święceń biskupich. Przygotowanie całej listy zachowuje się w tajemnicy, także przed kandydatami (którymi mogą być księża diecezjalni, jak i zakonnicy). Każdy biskup może również przesłać do Watykanu listę kandydatów, którzy w jego mniemaniu byliby godni, by pełnić posługę biskupią.
:: Powrót do spisu treści ::
• Musi odznaczać się „niezachwianą wiarą, dobrymi obyczajami, pobożnością, gorliwości,ą duszpasterską mądrością, roztropnością i ludzkimi cnotami”.
• Musi posiadać cechy niezbędne do pełnienia urzędu, który może mu być powierzony.
• Musi mieć dobrą opinię w środowisku, w którym się znajduje.
• Musi mieć minimum 35 lat życia i więcej niż 5 lat kapłaństwa.
• Powinien posiadać doktorat lub licencjat (w hierarchii nauki kościelnej licencjat stoi pomiędzy magisterium, a doktoratem) z Biblii, teologii lub prawa kanonicznego. Uzyskany winien on być na uczelni kościelnej. Jednak jeśli kandydat nie posiada jednego z tych dwóch tytułów powinien odznaczać się „prawdziwą biegłością w tych dyscyplinach”.
Gdy ktoś spełnia powyższe wymagania, nie oznacza to, że uzyska on nominację na urząd biskupi. KPK mówi: „Do Stolicy Apostolskiej należy ostateczny osąd, co do zdatności kandydata” – zastrzega Kodeks Prawa Kanonicznego”.
:: Powrót do spisu treści ::
• Nuncjusz apostolski prosi o propozycję (również radzi się, pyta) kandydatur:
* KEP
* Metropolitów
* Biskupów danej metropolii
* Kolegium konsultorów danej diecezji
* Kapitułę katedralną danej diecezji
* Kapłanów, zakonników, osoby świeckie godne zaufania
Każda rozmowa odbywa się w tajemnicy. Każdy, kto przedstawi nuncjuszowi swojego kandydata powinien swój wybór uzasadnić.
• Nuncjusz apostolski spośród zebranych kandydatów, wybiera trzech, listę tzw. terno. O każdym przygotowywuje charakterystykę, historię życia i inne informacje, które uzna za potrzebne. Nuncjusz zbierając te dane konsultuje się z osobami, które wskazały danych kandydatów. Wszystkie informacje są zbierane w tajemnicy.
• Wszystkie informacje o wybranych trzech kandydatach wraz z opinią nuncjusza wędrują do Stolicy Apostolskiej, a konkretnie do Kongregacji ds. Biskupów.
• Kandydatury wraz z wszystkimi informacjami są dogłębnie analizowane przez Kongregację, która w razie jakiś nieścisłości może wystosować do nuncjusza prośbę o uzupełnienie danych.
• Kandydaci są przedstawiani papieżowi wraz z wszystkim danymi, które ich dotyczą. Kongregacja wskazuje Biskupowi Rzymu kandydata, który według niej jest najodpowiedniejszy, by pełnić urząd biskupi, jak i tego, który z przedstawianej trójki najmniej nadaje się, by przyjąć sakrę biskupią.
• Papież podejmuje decyzję na podstawie tego, co przedstawiła mu Kongregacja ds. Biskupów. Gdy papież wybierze danego kandydata do przyjęcia święceń biskupich, tego w tajemnicy o nominacji informuje nuncjusz apostolski, pytając, czy ją przyjmuje. Jeśli tak, wtedy razem ustalają termin, w którym nominacja zostanie ogłoszona. Istnieje możliwość, że papież wybierze kandydata spoza przedstawionej mu listy. Może się również zdarzyć, że kandydat, który otrzymał nominację odmówi jej przyjęcia – wtedy całą procedurę rozpoczyna się odnowa.
:: Powrót do spisu treści ::
Opracował: Natanael