 |
Czy chciałbyś uczestniczyć w tzw. Mszy Trydenckiej? |
| Oczywiście! Jest to bardzo piękna liturgia. | |
| To na Tradycji Kościoła powinniśmy budować nasz kontakt z Bogiem. | |
| Tak. | |
| Po co, skoro nic z tego nie rozumiem? | |
| Nie wiem. | |
| A co to jest "Msza Trydencka"? | |
| Nie. | |
| Taka Msza jest ważna?! | |
|
|
MODLITWA POWSZECHNA - PRZEPISY I ZASADY
Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego o modlitwie wiernych (powszechnej) mówi:
70. Modlitwa powszechna obejmuje zazwyczaj następujące intencje:
a) w potrzebach Kościoła,
b) za rządzących państwami i o zbawienie całego świata,
c) za ludzi doświadczonych różnymi trudnościami,
d) za miejscową wspólnotę.
W celebracjach odbywających się w szczególnych okolicznościach, jak bierzmowanie, małżeństwo, pogrzeb, porządek intencji może bardziej uwzględniać określoną okoliczność.
71. Kapłan celebrujący kieruje modlitwą, stojąc w miejscu przewodniczenia. Rozpoczyna ją krótką zachętą, w której wzywa wiernych do modlitwy oraz wypowiada modlitwę na zakończenie. Proponowane intencje winny być nieliczne, ułożone w duchu mądrej wolności, zwięzłe i wyrażające błagania całej wspólnoty.
Wezwania wygłasza diakon lub kantor albo lektor lub inny wierny świecki67, stojący przy ambonie lub w innym odpowiednim miejscu.
Lud zaś, stojąc, przyłącza się do modlitwy albo przez wspólne wezwanie wypowiadane po każdej intencji, albo przez modlitwę w milczeniu.
---
Punkt dotyczący modlitwy powszechnej we wskazaniach Episkopatu Polski po ogłoszeniu nowego Ogólnego Wprowadzenia do Mszału Rzymskiego:
26. Przewodniczący celebracji z miejsca przewodniczenia rozpoczyna i kończy modlitwę powszechną (zob. OWMR 71 i 108). Odczytywanie wezwań tej modlitwy nie należy do kapłana. Wezwania wygłasza diakon lub kantor, lub lektor, lub inny wierny świecki. Może to czynić z ambony lub z innego odpowiedniego miejsca. Wezwania te winny być nieliczne, ułożone w duchu mądrej wolności, zwięzłe i wyrażające błagania całej wspólnoty. Ma ich być przynajmniej cztery, a najwyżej sześć. W modlitwie powszechnej należy uwzględnić następujące intencje: za Kościół, za rządzących i o zbawienie całego świata, za doświadczonych trudnościami i za miejscową wspólnotę (zob. OWMR 70).
Spis treści
1. Struktura modlitwy powszechnej
3. Zasady dotyczące pisania modlitwy powszechnej
4. Jak czytać modlitwę powszechną?
Struktura modlitwy powszechnej
1. Wstęp – jest do ogólne wezwanie do modlitwy skierowana przez głównego celebransa do wiernych. Uwzględnia ono charakter liturgiczny danego dnia.
2. Wezwania – zapowiadają intencję modlitwy. Może je podać celebrans lub diakon, a w razie nieobecności diakona przygotowany ministrant, ewentualnie inny członek zgromadzenia liturgicznego. Treść wezwań powinna być ułożona według następujących zasad:
a) W potrzebach całego Kościoła (za papieża, biskupów, misje, o zjednoczenie chrześcijan, o powołania kapłańskie lub zakonne).
b) Za rządzących państwami i o zbawienie całego świata – w potrzebach narodu i ludzkości (o pokój, o przestrzeganie praw człowieka, za kierujących państwami, za organizacje międzynarodowe).
c) Za ludzi doświadczonych różnymi trudnościami – za tych, którzy cierpią moralnie lub fizycznie. Za wszystkich potrzebujących (chorych, prześladowanych, głodujących, konających, doświadczonych nałogami, cierpiących w czyśćcu).
d) Za miejscową wspólnotę – zgromadzonych przy ołtarzu.
3. Odpowiedź wiernych – stanowi istotny element tej modlitwy. Wszyscy zebrani słowami „Wysłuchaj nas Panie” proszą Boga w podanej intencji. Dopiero w tej chwili modlitwa ta staje się w pełni modlitwą wiernych. Kiedyś była to tylko intencja podawana przez jednego przedstawiciela – na dzień dzisiejszy w tę modlitwę włączają się wszyscy. Bez tego wezwania modlitwa powszechna nie mogłaby się w pełni stać wszystkich uczestniczących w Najświętszej Ofierze. Czasami zdarza się, że po odczytaniu wezwania zamiast słów „Wysłuchaj nas Panie” wszyscy modlą się w ciszy.
4. Modlitwa końcowa – jest to modlitwa celebransa, który na zakończenie prosi Boga, aby przyjął i wysłuchał modlitwy zgromadzonych wiernych.
:: Powrót do spisu treści ::
Formy modlitwy powszechnej
1. Forma kompletna – módlmy się za… aby…
2. Forma skrócona – módlmy się, aby…
3. Forma krótka – módlmy się za…
4. Forma najkrótsza – za… (ewentualnie „za…by…”)
5. Z fragmentami Liturgii Słowa z bieżącego dnia
:: Powrót do spisu treści ::
Zasady dotyczące pisania modlitwy powszechnej
Modlitwa powszechna powinna składać się z nie mniej niż czterech wezwań, a nie więcej niż z sześciu, przynajmniej po jednym wezwaniu z każdej serii – zasada ta jest często łamana. Bardzo ważne jest, aby nie dopuścić do przerostu formy nad treścią. Wyjątkiem jest modlitwa powszechna podczas liturgii Wielkiego Piątku, która ma inną formę niż podczas Mszy świętych w czasie roku liturgicznego. Ważne jest, aby zachować wysoki poziom językowy wypowiedzi. Modlitwa powszechna nie może mieć charakteru dydaktycznego, ani pochwalnego – mogą to być jedynie prośby. Istnieją różne formy odpowiedzi ludu, najpopularniejsza to „Wysłuchaj nas Panie” (po wezwaniu podającego intencje modlitwy powszechnej „Ciebie prosimy”). Ważne jest, aby wszyscy zgromadzeni wierni znali aklamację (kapłan lub czytający wezwania może po wstępie podać, jaka aklamacja będzie używana). Odpowiedzią na każde wezwanie może być też milczenie.
W celebracjach odbywających się w szczególnych okolicznościach, jak w czasie bierzmowania, małżeństwa, pogrzebu porządek intencji może bardziej uwzględniać określoną okoliczność.
Kapłan celebrujący kieruje modlitwą, stojąc w miejscu przewodniczenia. Rozpoczyna ją krótką zachętą, w której wzywa wiernych do modlitwy oraz wypowiada modlitwę na zakończenie. Proponowane intencje winny być nieliczne, ułożone w duchu mądrej wolności, zwięzłe i wyrażające błagania całej wspólnoty. Wezwania wygłasza diakon lub kantor, albo lektor, ewentualnie inny wierny świecki, stojący przy ambonie lub w innym odpowiednim miejscu. Lud zaś stojąc przyłącza się do modlitwy przez wspólne wezwanie wypowiadane po każdej intencji, albo przez modlitwę w milczeniu.
:: Powrót do spisu treści ::
Jak czytać modlitwę powszchną?
1. Przed rozpoczęciem Eucharystii powiadom celebransa (ceremoniarza) o przygotowaniu modlitwy wiernych.
2. Upewni się, że ilość wezwań nie jest ani mniejsza od czterech, ani większa niż sześć, a także, czy została uwzględniona intencja odprawianej Mszy świętej.
3. Czytaj ją w odpowiednim czasie. Przygotuj się do tego chwilę wcześniej.
4. Zadbaj o to, aby było cię zarówno doskonale słychać, jak i dobrze widać. Jeżeli zajdzie taka potrzeba, ustaw odpowiednio mikrofon.
5. Zadbaj o odpowiedni strój liturgiczny.
6. Czytaj powoli, wyraźnie wymawiając każde słowo, zwracając szczególną uwagę na samogłoski.
7. Pamiętaj, aby podczas czytania trzymać okładkę rozłożoną jak książkę, nie zaś złożoną na pół.
:: Powrót do spisu treści ::
--------------------
Autor: Syczek (Duszpasterstwo Liturgicznej Służby Ołtarza Diecezji Rzeszowskiej; Weryfikacja animatorów - zajęcia z liturgiki; wydanie II - uzupełnione; Rzeszów 30 lipca 2007)
--------------------
